Op een keer wilde Willibrord spreken in de hal van een heidense koning. Een van de mannen van de koning protesteerde: „Wat hebben wij aan dit nieuwe geloof, dat van ons vraagt dat wij onze oude goden ontrouw worden?” Voordat iemand kon antwoorden gingen de deuren van de hal open. Er kwam iemand binnen maar niemand lette daarop, want tegelijkertijd vloog een klein vogeltje naar binnen, aangelokt door het licht en de warmte. De vele mensen maakten het blijkbaar aan het schrikken, want het vloog meteen weer naar buiten, de nacht in. De deuren gingen weer dicht.
Een oude man nam het woord. „Koning,” zei hij, „wij zijn als deze kleine vogel. Wij komen uit de koude nacht, dan zijn wij even in de licht en de warmte van het leven. Daarna gaan wij weer de koude nacht in. Als dit nieuwe geloof ons iets te zeggen heeft over wat ons te wachten staat als ons leven voorbij is, laten wij daar dan naar luisteren.” En de koning gaf Willibrord het woord.
Waar geen gerechtigheid heerst, kan geen zekere vrede zijn. … Dat
rechtvaardige wetten die de rechten van de mens eerbiedigen het noodzakelijke fundament vormen voor vrede en veiligheid kan alleen ontkend worden door gesloten geesten die vrede zien als het zwijgen van alle oppositie en veiligheid als de zekerheid van hun eigen macht. Het volk van Birma associeert vrede en veiligheid echter met koelte en schaduw:
De schaduw van een boom is werkelijk koel
De schaduw van ouders is koeler
De schaduw van leraren is nog koeler
De schaduw van de heerser is nog weer koeler
Maar het verkoelendst van al is de schaduw van de leer van de Boeddha.
Om het volk de beschermende koelte te bieden van vrede en veiligheid, moeten heersers dus de leer van de Boeddha volgen. Centraal in deze leer staan de begrippen waarheid, gerechtigheid en barmhartigheid. In hun zoektocht naar democratie zoekt het volk van Birma naar een regering gebaseerd op deze kwaliteiten.
Aung San Suu Kyi
Uit: In Quest of Democracy
Als je wilt begrijpen wat het Lichaam van Christus is,
luister dan naar de woorden van de apostel tot de gelovigen:
„Jullie zijn het Lichaam van Christus
en ieder van jullie is een lid van dit lichaam.”
Wat hier op het altaar ligt
is dus het mysterievolle teken van wat jullie zijn.
Je ontvangt hier het mysterie dat je bent,
het teken van wat je zelf bent.
Straks antwoord je: „Amen, ja, dat ben ik!”;
daarbij hoor je de woorden:
„Het Lichaam van Christus.”
Wees dan metterdaad een lidmaat van Christus,
opdat je „amen” waar moge zijn.
Uit preek 22 van Augustinus
God is bij uitstek de wijze schepper
en rechtvaardige ordenaar van hoe alles is.
Hij heeft het sterfelijk geslacht van de mensen geschapen
als het mooiste sieraad van de aarde
en Hij heeft aan de mensen bepaalde goede dingen gegeven
die passen bij dit aardse leven,
zoals de tijdelijke vrede.
Dat is de vrede die we in dit sterfelijke leven kunnen ervaren
in gezondheid en veiligheid en in de gemeenschap met elkaar.
Ook schonk Hij alles wat nodig is
om die vrede te bewaren of te herwinnen,
zoals de dingen die we met onze zintuigen kunnen waarnemen:
het licht en de nacht,
de lucht die we inademen,
het water dat we drinken,
en alles wat kan dienen
om ons lichaam te voeden, te kleden, te verplegen en te sieren.
Dat alles heeft Hij gegeven
onder een volmaakt rechtvaardige voorwaarde.
Die luidt enerzijds
dat iedereen die deze dingen
op de juiste wijze gebruikt voor de vrede
iets hogers en beters zal ontvangen,
te weten de vrede van de onsterfelijkheid,
met de daarbij behorende roem en eer in een eeuwig leven,
waarin hij zal genieten van God
en van zijn naaste in God.
Maar anderzijds zal wie ze verkeerd gebruikt,
die gegeven dingen verliezen
en de betere niet ontvangen.
Augustinus, De stad Gods, XIX, 13
(Naar de vertaling van G. Wijdeveld)
Wees dus gewaarschuwd:
alleen op grond van de liefde
zijn de daden van de mensen te onderscheiden.
Er gebeuren veel dingen die ogenschijnlijk goed lijken
maar niet voortkomen uit de wortel van de liefde.
Ook dorens bloeien.
Sommige dingen lijken hard of onvriendelijk,
maar zij gebeuren om op te voeden
en zijn door de liefde ingegeven.
Voor eens en altijd wordt je een kort bevel gegeven:
bemin en doe dan wat je wilt.
Zwijg je, zwijg dan uit liefde.
Spreek je, spreek dan uit liefde.
Wijs je iemand op fouten, doe het uit liefde.
Ontzie je iemand, doe het uit liefde.
Alleen vanuit de liefde wordt alles waardevol en zinvol.
Draag daarom de bron van de liefde in je hart,
want uit de liefde kan niets anders dan goed voortkomen.
Augustinus, Preken over de eerste brief van Johannes VII,8,
in de vertaling van T.J. van Bavel osa
„Hem herkennen in de ander” vormt voor onze Boskapelgemeenschap de leidraad in de komende Veertigdagentijd. Ook voorheen gaven we dit thema via onze acties telkens weer gestalte. Soms lag het doel van onze acties dichtbij: zo steunden we de afgelopen periode de opvang voor mensen met een zwervend bestaan via „De Verwondering”, we gaven een bijdrage aan de Nijmeegse Voedselbank en gaven geld aan een hospice in onze stad.
Vaker richtten wij ons met onze acties op noden in verre landen: we hielpen onlangs straatkinderen van Rio de Janeiro, we steunden het vakonderwijs in Namibië voor kansarme jeugd, we maakten in Bolivia voor arme studenten een universitaire opleiding mogelijk en zorgden een paar jaar terug dat de kerk in de Nijmeegse zusterstad Pskov verwarming kreeg. Voor de komende Veertigdagentijd koos de liturgiegroep in overleg met onze pastor en de diaconiegroep voor noden heel dichtbij. De bodem van onze solidariteitspot is namelijk zichtbaar en raakt leeg. Zoals de Boskapel zelf financieel niet kan rondkomen van de opbrengst van de zondagse collectes en aanvulling nodig heeft via de Kapelbalans, zo wordt de Solidariteitspot onvoldoende gevuld door onze bijdragen tijdens de Agapèvieringen.
Daarbij komt, dat het aantal Boskapellers, dat — al of niet tijdelijk — tussen wal en schip raakt, toeneemt. Deze mede-boskapellers lopen niet te koop met hun zorgen, maar vertrouwen deze wel toe aan onze pastor. Te lang denken velen van hen nog, dat ze het zelf kunnen redden. Ze generen zich om een beroep te doen op bijzondere bijstand of schuldsanering. Zij raakten tussen wal en schip door onvoorziene factoren, zoals een plotselinge werkeloosheid, ziekte, een scheiding of dubbele woonlasten, doordat hun huis onverkoopbaar bleek.
Het gaat dus om de stille armen binnen onze gemeenschap. Natuurlijk kunnen wij niet hun financiële problemen volledig oplossen, maar door een ondersteuning via onze pastor in overleg met de diaconie, kunnen wij laten zien, dat we solidair met hen willen zijn en „Hem herkennen in de Ander”. Nu zijn het „anderen” die in de problemen zijn gekomen, een volgende keer kan het ons overkomen. Laten we hopen, dat ook wij dan vanuit onze Boskapelgemeenschap de steun en het medeleven krijgen, waaraan wij op dat moment behoefte hebben.
Namens de liturgiegroep, Jan Broeders
Dit jaar staat onze vastenactie in het teken van Bolivia. We willen arme studenten van de katholieke universiteit van La Paz – waar pater Hans van Berg momenteel rector magnificus is – financieel ondersteunen.
Pater van de Berg vraagt speciaal onze aandacht voor María Viscarra en voor Reynaldo Rodrigo. (meer…)
