Job 7, 1-7 en Marcus 1, 29-39
Jezus staat aan het begin van zijn leven en werk. En Marcus is bezig om aan een lastige klus te beginnen. Hoe moet je dat toch in hemels naam opschrijven wat Jezus gaat doen? En hoe voorkom je dat de lezers zijn evangelie meteen afdoen als vroom gedweep? Natuurlijk had hij gewoon sec kunnen opschrijven wat Jezus doet. Maar dan was zijn evangelie niet meer geworden dan een biografie van een of andere prediker zoals er toen meer rondliepen. Of Marcus had gewoon kunnen beginnen met een uitgebreid kerstverhaal waar meteen duidelijk wordt wie Jezus was.
Nee, Marcus wil dat de mensen er zelf achter komen. En daarvoor kiest hij twee benaderingen: (meer…)
Lezingen: Jesaja 60,1-6 Matteüs 2,1-12
Zoals ik al in de opening zei, vandaag is het kerstfeest bij onze orthodoxe medechristenen. En wij vieren nog een keertje mee. Of laat ik het anders zeggen, vandaag wordt ons kerstfeest pas compleet. We zijn begonnen met het kerstverhaal van Lucas waar de herders die de boodschap als eerste mochten horen meteen op weg gingen naar de stal van Bethlehem. En vandaag ronden we het feest af met het kerstverhaal van Matteüs waarin de drie koningen op weg gaan om de ster te volgen. (meer…)
Lezing Lucas 2, 1-20
Het was verleden week best even een item in de kranten en op het nieuws: Wetenschappers hadden het Higgs-deeltje ontdekt! Of zoals de onderzoekers het zelf zeiden: ze hebben het Higgs-deeltje nog niet echt waargenomen, maar ze waren zo dichtbij dat ze het bijna konden pakken. Als ze het Higgs-deeltje binnen kort echt kunnen ontrafelen, dan zal dat net zo’n doorbraak zijn als de ontdekking van het DNA. Ze noemen het Higgs-deeltje daarom ook het God-deeltje. (meer…)
Lezingen: Jesaja 61,1-3, Johannes 1,6-8.19-28
Sinterklaas is met zijn Zwarte Pieten weer vertrokken. En ik weet niet hoe jij tegen de zure discussie aankeek dat de figuur van Zwarte Piet racistisch zou zijn. Of dat je ook meegezogen werd in de sinterklaasstress met kinderen die geen oog meer dicht deden. Deze discussie en de sinterklaasstress zijn een beetje als het zand in de woestijn waar Johannes de Doper optreedt. En in dat zand dreigt het levende water van waar het eigenlijk om gaat weg te sijpelen. (meer…)
Lezingen: Jesaja 40,1-5.9-11, Marcus 1,1-8
Op de 2e adventszondag staan de profeten Jesaja en Johannes centraal. En als je over hun alternatieve levenswijze leest, dan denk ik dat ze vandaag de dag best wel sympathie zouden opbrengen voor de Occupy Beweging die tegen het materialisme en het ik-denken demonstreert. Vooral over Johannes krijgen we vandaag een beschrijving. Een vreemd figuur met een bijzonder dieet. In kameelhaar gehuld identificeert hij zich met de taaiheid en het uithoudingsvermogen van een kameel. Zijn voedsel is het bewijs dat er in de dorheid van de woestijn wel degelijk leven te vinden is, als je maar opmerkzaam bent. Johannes verschijnt als een mens die alle uiterlijkheden heeft losgelaten en de essentie heeft overgehouden. Hij wil ons hart bevrijden van alles wat ons van die essentie afhoudt. (meer…)
Lezingen Micha 5, 1-4a Marcus 13, 33-37
Afgelopen weekend hebben we hier feest gevierd. Eindelijk weer thuis, zo voelde het toen we weer op onze oude en tegelijkertijd zo vernieuwde plek terug konden keren. We hebben ontzettend naar dit weekend toegeleefd, want het was voor ons niet zomaar een symposium of zomaar een feestavond, het was ook niet zomaar een viering in de vernieuwde Boskapel. — Nee, afgelopen weekend hebben we het einde gevierd van een periode die toch de nodige onzekerheid kende. En we hebben vooral onze doorstart gevierd. De Boskapel is er weer. „Trek steeds verder”, zegt Augustinus, en dat gaan we nu met nieuwe energie doen! (meer…)
Lezing: Matteüs 7, 24-27
De Boskapel is verbouwd, de verf is nog nat en u moet maar niet hier achter de schermen kijken, want de gereedschapskisten en schoonmaakemmers zijn nog maar net opgeborgen, en nog lang niet alles heeft zijn plek gevonden. En toch is dat precies de situatie waardoor onze christelijke traditie al die eeuwen zo goed heeft overleeft. De Duitse Filosoof Rüdiger Safranski heeft dat nog niet zo lang geleden in een essay in Trouw beschreven. Daarin stelde hij dat het juist de kracht is van het christendom dat het zich steeds weer kan vernieuwen. Dat het het vermogen heeft om zichzelf telkens weer kritisch onder de loep te nemen – in het Duits zeggen we: „sich in Frage stellen”. En dat het vervolgens de moed heeft om de nieuwe inzichten ook te integreren. — Het is de kracht van het christendom dat de gereedschapskisten en schoonmaakemmers constant klaar staan en dat het een goede traditie geworden is om alsmaar te verbouwen. (meer…)
