Lezingen: Deuteronomium 30, 10-14, Lucas 10, 25-37
Rabbi Akiba was een geleerd en vroom man, die dag en nacht bezig was met het bestuderen van de bijbel. Op zekere dag vroeg een Romein aan hem: „Waarom voedt uw God die de God van de armen is, de armen niet?” Rabbi Akiba antwoordde: „Om ons aan de verdoemenis te laten ontkomen.” De joodse filosoof Emmanuel Levinas, bij wie ik deze woorden vond voegt er aan toe: „Men kan niet sterker uitdrukken hoe onmogelijk het voor God is om de plichten en verantwoordelijkheden van de mens over te nemen.”
Dit gegeven vormt het hart van de evangelielezing van Lucas. (meer…)
Lezingen: Herboren (Sytze de Vries), Lucas 7, 36-50 (De vrouw die Jezus’ voeten wast)
Soms voel je je niet zo welkom bij een samenkomst, bijv. als je door je familie bent uitgenodigd omdat je nu eenmaal familie bent… plichtmatig…. Je wordt dan ook navenant ontvangen. Totdat er een ouwe buur binnenkomt die je allang niet meer gezien hebt: „Hé” roept ze, „hoe gaat ’t met jou?” Je wordt opeens het middelpunt door die oprechte aandacht.
Zoiets speelt zich vandaag af in het Evangelieverhaal. Jezus wordt koeltjes ontvangen door de farizeeër Simon. Maar dan komt er een ongenodigde gast binnen, bekend om haar slechte reputatie. Zij geeft Jezus waar Simon in tekort schoot: betuigingen van hartelijke genegenheid. „Aanstootgevend”, vindt Simon vanuit zijn wettisch denken. Maar Jezus kijkt met de ogen van zijn hart, ziet haar oprechtheid. Daarover denken we vandaag verder na…. (meer…)
Lezingen: Het lichaam van Christus zijn wij (uit preek 22 van Augustinus), Lucas 9, 11-17 (Brood voor iedereen)
Deze zondag heeft het Sacrament van de Eucharistie als onderwerp en sluit aan op wat in de volksmond „Sacramentsdag” heet. De Concilies van Lateranen (13e eeuw) en Trente (16e eeuw) formuleerden dat brood en wijn tijdens de Eucharistie veranderen in Jezus’ Lichaam en Bloed. Wat we op het altaar zien, is Christus zelf.
Volgens de theologie van Augustinus uit de 3e eeuw vormen wij samen het Lichaam van Christus en zijn de gaven op het altaar een teken van wat we zelf zijn: brood voor het leven van de wereld! (meer…)
Lezingen: Tijdelijke vrede (uit De stad Gods, van Augustinus), Johannes 14, 23-29
Straks wanneer we wat verder gevorderd zijn met deze viering, zullen we allemaal opstaan en elkaar vrede wensen. Het is zeker prettig even de benen te strekken, maar daarom doen we het natuurlijk niet. Het is voor ons een gelegenheid waarbij we proberen gemeenschap van Christus te vormen, door elkaar zijn vrede te wensen. En eigenlijk zou het dan zo moeten zijn dat je onder de koffie straks die smakelijke roddel of die kwade woorden ook maar binnen houdt, dat is niet zo vredelievend. Het is beter het goede door te vertellen dat je van een ander weet, dan het kwade, zegt Augustinus ergens in een preek. (meer…)
Lezingen: Doe alles uit liefde (uit een preek van Augustinus), Johannes 13, 31-35 (Een nieuw gebod)
Liefhebben is zo oud als de mensheid. Het nieuwe element dat Jezus eraan toevoegt is: „Heb elkaar lief, zoals ik jullie heb liefgehad.” En hoe hij ons heeft liefgehad, dat weten we. Hij waste zijn leerlingen de voeten, met andere woorden: hij nam het vuil in eigen handen, en gaf zijn leven voor zijn vrienden, ook al liet hún trouw soms te wensen over. Jezus maakt het gebod van de liefde nieuw en levend door het in zijn eigen leven helemaal te volbrengen: voor zijn weerbarstige leerlingen en voor mensen buiten zijn kring. Daar gaan we zo meteen verder op in. (meer…)
Lezingen Handelingen 13,14.43-52 en Johannes 10,11-16.27-30
Vandaag op roepingenzondag, staan in beide lezingen mensen centraal met een roeping. Het gaat er niet bepaald zachtzinnig toe. In de tekst uit het boek Handelingen horen we hoe Paulus en Barnabas in de synagoge over Jezus vertellen. Zij doen dit met een geestkracht die velen raakt maar ook leidt tot grote verdeeldheid. Het lijkt alsof de joden het woord van God afgewezen hebben.
Wat echter afgewezen wordt, is het geloof in Jezus als de Messias, niet de boodschap die hij bracht. Er ontstond ruzie om de macht en tweestrijd over de ware leer. Die vragen worden Jezus ook gesteld in zijn gesprekken met de religieuze leiders van Israel. In het antwoord worden ze met zichzelf geconfronteerd. En wij ook. Want: wie zijn de mensen die ons de blijde boodschap verkondigen? (meer…)
Lezingen: Handelingen 5, 27–41, Johannes 21,1-14
Waar het hart vol van is, loopt de mond van over. Dat horen we in de eerste lezing, waar de apostelen vrijmoedig getuigenvan hun geloof in die Jezus van Nazareth die verrezen is nu in hen leeft. Maar voor het zover was, zijn zij een lange weg gegaan.
Daarover horen wij in het evangelie. Het is een heel ander paasverhaal dan welke wij in de afgelopen weken gehoord hebben. (meer…)
