Dat de hemel open gaat

Lucas 3, 15-16; 21-22 ; Jesaja 40, 1-5; 9-11

‘Beste wensen’, ‘gelukkig nieuwjaar’, ‘zalig nieuwjaar’ -afgelopen zondag hebben we als Boskapellers onze nieuwjaarsreceptie gehouden en waarschijnlijk heb je ook privé, op je werk of waar dan ook inmiddels iedereen weer een keertje gezien. Misschien heb je het bij het neutrale ‘beste wensen’ gehouden, of heb je je nieuwjaarswens een beetje meer toegespitst en ‘gelukkig nieuwjaar’ gewenst, aangevuld misschien met ‘gezondheid’, ‘voorspoed’, ‘succes’. Persoonlijk vind ik eigenlijk het ouderwetse ‘zalig nieuwjaar’ nog het mooist. Omdat bij het woord ‘zalig’ nog iets meeklinkt wat de beste wensen of geluk en voorspoed overstijgt. In ‘zalig’ zit iets wat je gegeven wordt, wat je mag ontvangen. Om maar met ons evangelie te spreken, als je elkaar ‘zalig nieuwjaar’ toewenst dan wens je elkaar een jaar toe waarin de hemel open gaat.

Alle mensen lieten zich dopen en ‘toen ook Jezus was gedoopt, werd de hemel geopend.’ Hoe zou voor jou de hemel open kunnen gaan dit jaar? Wanneer gaat de hemel open? — De Nashville-verklaring doet de hemel weer dicht. Homo’s en transgenders moeten maar in de kast blijven, ze moeten zich laten behandelen, en ze moeten vooral beseffen dat zij een gruwel zijn in Gods ogen.

Meteen lieten alle kerken en kerkgemeenschappen van zich horen, dat bij hen homo’s en transgenders wel welkom zijn. Dat is fijn en dat is ook niet meer dan vanzelfsprekend. Maar ik vraag me af of het nou om dit soort vanzelfsprekendheden gaat. Het gaat er ook om dat net als door alle misbruikschandalen, ook door de Nashville-verklaring onze kerk en onze boodschap opnieuw bezoedeld wordt. Opnieuw zullen buitenstaanders kunnen zeggen: Kijk toch die kerk, daar heb je ze weer. Er deugt ook niets aan de kerk. Zie je wel, religie brengt alleen maar narigheid. Het is een klap in het gezicht van alle lhbti’ers, maar het is vooral een klap in het gezicht voor ons allemaal, voor alle mensen die al 2000 jaar lang proberen om de hemel open te houden.

Voor ons is het duidelijk dat de Nashville-verklaring uit de rechts-evangelicale hoek komt. Dominee Gremdaat noemde het in De Wereld Draait Door de ’reli-extremisten’. Het zijn zeg maar de ‘gele hesjes’ uit de kerk, mensen die al die nieuwlichterij niet meer aankunnen. Daarbij is het juist de kracht van het christendom dat het zichzelf steeds weer opnieuw kan veranderen zodat het antwoord kan geven op de vragen van onze tijd.

In protestantse kringen is daarbij de Schrift het richtsnoer. Dat wil zeggen dat alle veranderingen en nieuwe inzichten weerspiegeld moeten kunnen worden door de bijbel. De katholieke kerk kent zelfs nog veel meer ruimte voor verandering. Je zou het niet zeggen, maar het is echt zo: volgens de katholieke leer openbaart God zich namelijk niet alleen in de Schrift, maar hij openbaart zich ook in de traditie. Hij laat zich ook zien in wat hij ons aan nieuwe inzichten schenkt. De hemel kan dus op veel meer manieren opengaan dan we denken.

Wanneer gaat voor jou de hemel open, wanneer beleef je ‘zalige’ momenten, waar je uit de hemel mag ontvangen wat je met al je geluk en al je beste wensen niet had durven dromen? Misschien zijn het de kleine dingen in je leven: de vanzelfsprekendheid waarmee je als man en vrouw, vrouw en vrouw, man en man je leven met elkaar deelt. De liefde die je mag ontvangen ook al zit je misschien in een verkeerd lichaam. Dat er van je gehouden wordt, en dat jij liefhebt, ondanks en vaak ook dankzij je onhebbelijkheden. Dat je degene mag zijn die je bent, en sterker nog, dat de ander jou helpt om nog beter tot je bestemming te komen.

Misschien gaat de hemel open als het je gegeven wordt om de spoken uit het verleden te verdrijven. Dat je denken en doen niet meer beïnvloed wordt door je opgelopen frustraties. Dat je eigenwaarde niet langer toegedekt wordt door wat je aangedaan is. Dat je traumatische ervaringen niet meer jouw leven beheersen. — ‘Baan een weg door de woestijn, effen in de wildernis een pad. Laat elke vallei verhoogd worden en elke berg en heuvel verlaagd.’ Zodat je kunt leven zoals je bedoeld bent; zodat de hemel opengaat en God door jou, met jou en in jou zich kan openbaren.

Misschien ben je ziek, misschien is je liefste ziek. Misschien maak je je zorgen of jouw kinderen of kleinkinderen wel goed terecht komen. Dat de hemel dan opengaat en je weer nieuwe vergezichten mag zien.

Misschien ben je het ook zat dat je elkaar alsmaar weer in de tang houdt. Alsmaar weer dezelfde ruzies, alsmaar weer: ‘Zie je wel, nu doet ie het weer.’ Alle gesprekken gestold, alle standpunten in beton gegoten, vastgelopen. En om alsnog je gelijk te halen probeer je de ander maar persoonlijk aan te pakken. Als die maar voldoende gekwetst is, zal die wel overstag gaan. Je wilt al lang niet meer de beste oplossing, je wilt alleen nog maar winnen. — Wat zou het toch zalig zijn als de hemel openging en we weer in beweging konden komen.

Ook al zijn we niet eens ‘goed genoeg om de riem van zijn sandalen los te maken’. Wat zou het toch zalig zijn als de hemel openging ook al dopen we net als Johannes de Doper alleen maar met water, maar dat we weer konden doen wat ons te doen staat, namelijk: een weg banen in de woestijn voor God, en de mensen helpen dat voor hen de hemel open gaat.

Dat het voor ons een ‘zalig’ jaar moge worden. Dat ons gegeven wordt wat onze beste wensen en onze beste bedoelingen overstijgt. Dat we kunnen meehelpen dat de hemel opengaat. Moge het ook voor jou een ‘zalig’ jaar worden. Een zalig jaar waarin je mag horen: jij bent mijn geliefde zoon, mijn geliefde dochter, mijn geliefde wie of wat je ook bent. Moge de hemel opengaan.

Ekkehard Muth, 13 januari 2019

Dit bericht is geplaatst in Nieuws, Overwegingen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *