Op drift

Marcus 4, 35-41

In ‘Laudato si’, de groene encycliek van paus Franciscus die van de week eerst een beetje uitlekte om voldoende publiciteit te krijgen en vervolgens ook officieel verscheen, zegt Franciscus: ‘Als iemand van buitenaf naar onze planeet zou kijken, zou hij zich verbazen over ons gedrag dat suïcidaal is.’ Het lijkt erop dat we op ons ruimteschip aarde lekker liggen te slapen terwijl het schip steeds meer water maakt en vol loopt met onze eigen vervuiling. ‘Kan het u niet schelen dat we vergaan?’ – Kan het ons niet schelen dat we vergaan?
Hij roept ons op om wakker te worden, en daarmee roept hij ons ook op om weer mens te worden. Want het hoort bij het mens-zijn dat je niet passief alles maar over je heen laat komen. Mens-zijn betekent veelmeer dat je verder kijkt dan het hier en nu, dat je een visie hebt op hoe je leven er eigenlijk uit zou moeten zien. Dat je beseft dat je niet gemaakt bent om een prooi te worden van de golven, maar dat je bedoeld bent om met volle zeilen over de oceaan van je leven te varen.
Op het moment dat je de vraag stelt ‘kan het je niet schelen dat we vergaan?’, op dat moment word je wakker, op dat moment word je mens.
Hoe vaak heb je niet in je leven gevraagd en gebeden ‘kan het je niet schelen dat ik verga?’ Echtgenoten die vragen ‘wat doen we elkaar toch aan?’; of als je ziek bent en je alsmaar weer moet inleveren: ‘hoe moet ik dat toch volhouden?’; of als je alsmaar weer in dezelfde draaikolk terecht komt: ‘is er dan geen andere weg?’ Op het moment dat je die vraag stelt zeg je dat dit niet de bedoeling kan zijn, maar dat jij voor een ander leven bestemd bent. ‘Kan het je niet schelen dat we vergaan?’ is dan ook een geloofsbelijdenis. Ik geloof in een ander leven dan dit, ik geloof in een god die niet ligt te slapen, ik geloof in God die met ons samen door de stormen van het leven zeilt.
Het verwijt van Jezus: ‘geloven jullie nog steeds niet?’ is dan ook niet op zijn plaats. De leerlingen op de boot geloven juist wel.
Hoe vaak heb je weleens gebeden: ‘kan het je niet schelen dat ik verga?’ En ik hoop dat je dan ook weleens hebt mogen ervaren dat de storm is gaan liggen. Of is die storm toch nog door blijven razen en heb je met gescheurde zeilen en een lekgeslagen boot toch de haven bereikt. Of heb je geleerd om in de storm toch enigszins koers te houden. Het zou mooi zijn als God zomaar door een wonder zou ingrijpen, ‘Zwijg! Wees stil!’ Maar vaak genoeg ziet het wonder er ook heel anders uit. Dan sta je verwonderd te kijken hoe je het toch allemaal doorstaan hebt. En sta je het wonder te aanschouwen dat je toch je bestemming bereikt hebt.
‘Kan het je niet schelen dat we vergaan?’ dat roepen ook de vluchtelingen aan de grenzen van Frankrijk, Zwitserland en Oostenrijk. Dat roepen ze aan de hekken van de ferry-terminals in Calais en Hoek van Holland. En ze hebben het thuis ook al geroepen: beste president Assad, kan het je niet schelen dat we hier geen leven hebben? Strijders van IS, kan het jullie niet schelen dat we zo niet kunnen leven? Regeringsleiders in Africa, kan het jullie niet schelen dat we vergaan terwijl jullie maar je zakken blijven vullen of de scepter zwaaien als een stamhoofd in het stenen tijdperk?
Afgelopen vrijdag maakte de VN bekend dat er op dit moment 60 miljoen mensen op de vlucht zijn. Dat is meer dan ooit. We zijn al geschokt door de duizenden mensen die op de Middellandse zee verdrinken, en die ene man die op Texel aanspoelde maakt het nog indringender. Maar moet je nagaan, dat is maar een fractie van die 60 miljoen mensen wereldwijd. – Allemaal mensen die zeggen: kan het je niet schelen dat we vergaan. Allemaal mensen die geloven. Allemaal mensen met het visioen voor ogen van een leven zonder oorlog en uitbuiting, zonder wanbeleid en terreur.
Gisteren was het wereldvluchtelingendag. Eén dag waar we met z’n allen riepen: kan het u niet schelen dat er 6o miljoen mensen vergaan. En dan niet als goedkope aanklacht tegen God, dat die maar een wonder moet verrichten. Maar als roep aan de verantwoordelijken om eindelijk eens wakker te worden. Corrupte regeringsleiders en religieuze heethoofden word wakker, sta op uit je pluche. Machtswellustelingen die baat hebben bij wanorde en onveiligheid, word wakker en zie wat je de mensen aandoet. Maar ook wijzelf in ons economisme waar geld nog altijd toch belangrijker is dan de mens. Word wakker, kan het je niet schelen dat mensen uitgebuit worden om onze welvaart te betalen?
Kan het je niet schelen dat we vergaan? is geen getuigenis van ongeloof, het is juist een geloofsbelijdenis. Dan worden we wakker en staan we op van het kussen. Dan kijken we verder dan ‘zo is het nou eenmaal’. Dan hebben we het visioen voor ogen dat we niet gemaakt zijn om op drift te raken tussen alle golven, maar dat we naar onze bestemming mogen varen met de wind vol in de zeilen.

Ekkehard Muth, 21-06-2015

Dit bericht is geplaatst in Nieuws, Overwegingen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie