Goede grond

Lezing: Mat 13, 1-9

De ouderen onder ons hebben het waarschijnlijk nog meegemaakt: dat er met de hand gezaaid werd. Of misschien hebben we ook De Zaaier van Van Gogh voor ogen. De boer loopt met vaste tred over zijn akker. Hij tast diep in de buidel en met gulle gebaren strooit hij het zaad wijds uit.

Maar ondanks die ruime bewegingen houdt een beetje boer heus wel in de gaten waar hij het zaad uitstrooit en waar niet. Misschien dat een windvlaag soms wat meeneemt, maar de zaaier zal nooit de korrels zomaar op de weg of op de rotsen en onder de distels gooien. Een beetje zaaier zorgt ervoor dat het zaad in goede aarde valt.

Jezus heeft het in zijn gelijkenis natuurlijk niet zomaar over een zaaier, maar over God. En God doet het kennelijk anders dan een gewone zaaier. God doseert niet, hij meet niet af. Met open handen en met wijdse gebaren gooit hij het uit. Zijn buidel vloeit over en blindelings strooit hij het zaad op rotsen en wegen en onder het onkruid — en ondertussen ook in goede aarde.

Hij is mateloos ruimhartig. Het schijnt dat hij liever een groot deel van het zaad verkwist dan dat hij ook maar één vierkante centimeter van de goede aarde mist. Maar zoals een boer weet waar hij het zaad moet strooien, zo weet God dat natuurlijk ook. Een boer strooit het zaad alleen in goede aarde. Maar voor God kunnen ook rotsen, wegen en distels tot goede aarde worden.

Gelukkig maar. Want natuurlijk ben je de ‘goede grond’. Vol goede bedoelingen, vol verlangens. Je bent er voor je kinderen en kleinkinderen. Je helpt andere mensen. Misschien heb je de mantelzorg op je genomen voor iemand die je lief is. Andere mensen kunnen van jou op aan, je bent betrouwbaar. Je bent vol goede wil, en ja, misschien zou je het nooit zo zeggen, maar: diep van binnenuit wil je net zo goed en ruimhartig en wijs zijn als God.

Maar voor dat je er erg in hebt groeien in jouw goede aarde ook weer distels. Je zorgen groeien je boven het hoofd. Of misschien ben je ziek en lijkt al het wieden niets op te leveren. Of er zijn andere noden die je zo in beslag nemen dat je geen licht meer ziet. Of je bent zo verstrikt in alsmaar weer dezelfde patronen dat er niets meer kan groeien behalve onkruid. De distels groeien zo hard dat ze alles verstikken.

Dan weer heeft wat je overkomen is je zo hard gemaakt als steen. Misschien ben je gekwetst en heb je besloten dat niets en niemand meer tot je door mag dringen. Of hebben nare ervaringen je hard gemaakt in je denken. Jouw opvattingen staan als een rots in het water, en die zekerheid wil je niet opgeven. — Maar dan lijkt er opeens toch iets tussen de rotsen even op te schieten. Je verlangt ernaar dat je weer wat opener kon zijn, dat je de ander wat meer kon toelaten. Of je voelt het verlangen dat je de dingen die altijd zo geweest zijn ook eens uit een ander perspectief zou kunnen zien. Je krijgt het vermoeden dat je harde steen toch tot goede aarde zou kunnen worden.

En soms worden ook al je goede bedoelingen platgetreden, net zoals de aarde op een weg platgestampt wordt. Opeens blijk je boventallig op je werk. Je inzet wordt opeens niet meer gewaardeerd. Je wilt van alles laten groeien, maar het wordt gewoon vertrapt. Of je liefde wordt niet beantwoord, of anderen zien je gewoon niet staan. Men trapt op je ziel. Jouw goede aarde wordt aangestampt als een drukke weg; geen zaad meer wat daarin nog wortel kan schieten.

Maar God blijft maar zaaien. Of je nu lijkt op de aangestampte weg, of dat je hard geworden bent als de rotsbodem, of dat je overwoekerd raakt door de distels — hij blijft maar zaaien. Hij blijft erin geloven dat ook die plekken goede aarde kunnen zijn. Onder de harde weg, onder de stenen en onder de distels ziet hij alleen maar goede grond.

En hij haalt gul uit, ruimhartig tast hij diep in de buidel, en alsmaar weer. Totdat er opeens toch die scheut opkomt tussen de rotsen, en totdat er een zaadkorreltje toch houvast vindt op de harde weg, en totdat een sprietje zich toch door het onkruid heen kan wurmen naar het licht.

Mogen we zo goede aarde zijn, meer dan we misschien denken.

Dit bericht is geplaatst in Nieuws. Bookmark de permalink.

Geef een reactie