50 jaar Boskapel

Woord van welkom

Van harte welkom in de Boskapel die vandaag haar 50ste verjaardag mag vieren. Hier moet ik eigenlijk meteen een kanttekening bij maken: Want de Boskapel-gemeenschap is natuurlijk veel ouder. Ze heeft haar wortels in de Villa Nova parochie, en natuurlijk mogen we niet vergeten dat de gemeenschap rond de Augustijnen ook vóór 1963 lange jaren in de originele houten Boskapel bij elkaar kwam. Dé Boskapel is dus veel ouder. En als je bedenkt dat wij bewust in de Augustijnse traditie willen staan dan reiken de wortels van de Boskapel misschien zelfs terug tot de leefgemeenschap in Hippo, in de bisschopstuin van Augustinus zelf.

Maar vandaag precies 50 jaar geleden verhuisden de Augustijnen en de Boskapelgemeenschap naar dit huis. En hier is de Boskapel geworden tot waar zij om bekend werd. Hier gebeurde het dat de Augustijnse spiritualiteit en de bezieling van het Tweede Vaticaanse Concilie elkaar bevruchtten en elkaar opzweepten. De Augustijnse mensnabijheid waar God niet zichtbaar wordt in gebouwen of kerkelijke organisaties, maar waar God oplicht in ménsen, en het aggiornamento van het concilie, waar de kerk weer bij de tijd en daarmee terug bij de mensen gebracht werd — deze cocktail van mensnabijheid gaf 50 jaar geleden een enorme boost. Dit samen vormde vanaf 1963 de voedingsbodem waarop de Boskapel kon uitgroeien tot experimenteerplaats voor eigentijdse liturgie en tot pleisterplaats voor zoekers naar een mensnabije manier van geloven.

“Keer terug naar je hart,” roept Augustinus. De zoektocht naar God is bij Augustinus een terugkeer, een terugkeer naar de mensen waarin God oplicht en een terugkeer naar je hart, “want daar bevindt zich het beeld van God.”

Misschien kan je daarom dat wat de Boskapel uitmaakt nog het beste beschrijven met ‘HartsTocht’. Het is een tocht naar je hart. Maar het is ook een tocht die van je hart moed en lef vraagt. En het is vooral een weg van hartstocht, een weg van ons verlangen, en een weg van het hartstochtelijk verlangen van God dat Hij op moge lichten in al zijn mensen.

Vandaag vieren we dus 50 jaar Boskapel, we vieren wat er was, wat er is en wat er zal zijn: dat we vol hartstocht op weg mogen blijven, en dat de harts-tocht door moge gaan.

In de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest. Amen

Ekkehard Muth

Dit bericht is geplaatst in Nieuws, Overwegingen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie