Kijk met de ogen van je ziel

Lezing: Marcus 6, 1-6

Het is goed dat je, juist ook in de vakantie, een uurtje vrijmaakt om bij de Bron van het leven te vertoeven. Tussen alle doenerige dagen door, is de zondag een vakantiedag in de ware betekenis van het woord: even leegte scheppen om weer bij je oorsprong, je oorspronkelijke bestemming uit te komen. Het wonder van het leven begint bij jezelf; dat je mag ademen en lachen en genieten… dat je kunt huilen en er mensen zijn die troosten. “Maar wie het wonder niet ziet, snapt het hele liedje niet,” zingt Toon Hermans. Zo lezen we in het Evangelie van vandaag dat Jezus in zijn vaderstad Nazareth geen wonderen kan doen, omdat ze in Hem alleen maar de zoon van de timmerman zien. “Waar haalt zo’n jongen die wijsheid vandaan? Daar trappen wij niet in!” Kan hij bij ons wel wonderen doen?

Overweging

The proof of the pudding is in the eating, heb je die uitdrukking ook geleerd, ooit, in de Engelse les? Als je wilt weten of je die pudding lekker vindt, dan zul je er eerst toch van moeten eten. Ondervinding is immers de beste leermeester. Zo is het ook met wijn. Je kijkt naar het etiket op de fles: veelbelovend! Maar eerst zul je toch van die wijn moeten proeven om te weten of het etiket echt klopt. En ga zo maar door! Zo is het ook gesteld met de beoordeling van mensen. Soms bekijken we alleen maar het etiket dat hem of haar is opgeplakt en geven een oordeel.

Dit overkwam Jezus ook in zijn geboorteplaats Nazareth. Hij wil daar doen wat hij overal doet: vertellen over Gods bedoelingen, geloof in mensen wakker roepen, zodat ze ervan opknappen. Maar hier lukt dat niet zo. De mensen zien in Hem geen Messias of profeet. Ze zien de zoon van de timmerman. Ja, ze worden er zelfs boos van! Ze kijken alleen maar naar de buitenkant en houden vast aan het idee dat een timmermanszoon geen Godszoon kan zijn… “en daarom kon hij er geen enkel wonder doen.”

En zo is het: als we niet verder kijken dan het etiket, gaan de wonderen de wereld uit.

Zo kun je ook kijken naar een gehandicapte: die is zielig en heeft niet veel kansen meer in het leven. Of naar een vluchteling / vreemdeling: die hebben zo’n merkwaardige cultuur of duistere achtergrond; daar kun je toch niet echt mee voor de dag komen. Of de ex-gedetineerde, de verwarde vrouw, de homo, de hoge functionaris, de arbeider op de sociale werkplaats en …

Vaak bekijken we alleen het etiket dat hem of haar is opgeplakt en geven een oordeel. Maar achter elk etiket gaat een naam schuil, en achter elke naam een verhaal, eigen en uniek. Wie luistert naar dat verhaal, begrijpt vaak beter waarom iemand in een bepaalde situatie is beland. Dan zou je weleens tot de ontdekking kunnen komen dat het een wonder is dat iemand nog leeft, dat hij nog zin heeft om te werken; dat iemand nog vrolijk en optimistisch kan zijn. Dan hoor je bijvoorbeeld hoe de vluchteling gemarteld is, de werkeloze weggepest, de verwarde vrouw twee kinderen verloor, de hoge ambtenaar voor zware beslissingen stond…. Als je eerst luistert naar iemands levensverhaal, de wijn van het leven proeft, zoet en zuur, dan sta je er vaak versteld van dat mensen überhaupt hun geloof niet verloren hebben, dat ze door moeilijkheden heen nieuwe kracht hebben gevonden. Dát zijn de wonderen van het gewone alledaagse leven.

Als de ziele luistert dicht Guido Gezelle, kunnen wij die dagelijkse wonderen ontdekken. Met de ogen van de ziel zien we veel meer dan met etiket-ogen. Overal is Gods oneindige fantasie werkzaam. Niet alleen in de gevarieerde natuur, maar, zoals ook Augustinus zegt, vooral in mensen zelf en in al die kleurrijke verschillen tussen ons. In zogenaamd gewone mensen en gewone dingen wordt de gewone kracht van God zichtbaar.

  • De eenvoudige zoon van de timmerman: er ging een kracht van hem uit;
  • Die gewone buren waar ik aan gewend ben: ze zijn trouw aan hun afspraken en weten te delen met hun naasten;
  • Mensen die hun zieken trouw blijven tot in hun stervensuur;
  • Mensen die niet meedoen met roddel, en anderen door tegenslagen helpen.

Allemaal wonderen, want het is telkens weer net even anders dan je dacht.

Voor mij is niet het etiket, maar de mens-met-zijn-verhaal erachter, telkens opnieuw een bron van inspiratie, ook in mijn werk als pastor. Dan denk ik: jij gewone timmerman, jij Turkse vriend, jij straatmuzikant, jij hoge ambtenaar of WAO’er, jij kind of grijsaard: jijzelf bent het wonder waarmee God zijn passie-om-de-wereld vorm geeft. Gebruik je hart en ogen maar om liefde en licht te geven en te ontvangen. Vertel maar van je verdriet en laat je troosten. Vertel van je hoop en versterk daarmee je medemens… en er zullen wonderen gebeuren!

Joost Koopmans osa

Dit bericht is geplaatst in Overwegingen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie