Over een andere boeg

Lezingen: 1 Korintiërs 15, 3-8.11, Lucas 5, 1–11

Soms ontmoet je mensen in je leven, die achteraf je leven voor een groot deel bepaald hebben:

  • als knul ontmoet je een priester en daar blijkt later de eerste aanzet te liggen om priester te worden;
  • je bent jong, gaat naar een feestje en daar ontmoet je iemand die later je levenspartner wordt;
  • op je werk kom je in kontakt met een collega, die je beste vriend of vriendin wordt;
  • je gaat naar een bijeenkomst en de spreker zegt iets, dat je zo diep raakt, dat het je tot nadenken stemt en zelfs je leven kan veranderen.

We noemen dat toeval. Of is het uiteindelijk toch meer… In dat kader wil ik vandaag de lezingen zien.

In het evangelie is Jezus aan het woord. Niet in de synagoge, maar zomaar aan de oever van het meer. Dat is al ongewoon en bijzonder Bovendien is hier iemand aan het woord met groot gezag, zo groot dat Hij zelfs zieken geneest en demonen uitdrijft. Hij spreekt ook een andere taal dan de Schriftgeleerden. Het is allemaal zo anders voor de toehoorders, die aandachtig luisteren.

Maar dat geldt niet voor de vissers in de buurt. Die houden zich afzijdig. Die hebben wel wat anders aan hun hoofd: de zorg voor hun dagelijks brood. En dan hebben ze nog de hele nacht niets gevangen. Laat die Jezus dus maar kletsen… van woorden kun je niet eten.

Dan spreekt Jezus, die vissers aan. Met name Petrus, bij wiens schoonmoeder Jezus de koorts heeft weggenomen. Jezus heeft zijn boot nodig, om de talrijke mensen toe te spreken. Petrus en zijn metgezellen moeten nu wel, of ze willen of niet, naar de toespraak van Jezus luisteren. Petrus en de zijnen worden geraakt door de toepsraak. En wel zo, dat hij na protest, toch zijn netten uitgooit.

Zou die man ook verstand van vissen hebben? Je weet maar nooit.

En als de buit binnen is, gaat Petrus pas goed beseffen, wat er gebeurd is. Hij weet niet wat hem overkomt – ontzetting had zich van hem meester gemaakt, schrijft Lucas. Hij voelt zich overrompeld, in de ban en de macht van die Jezus: En dan roept hij: “Ga uit van mij, want ik ben een zondig mens.” ( Wij hebben gelezen “ga weg van mij”, maar in de grondtekst staat duidelijk “ga uit van mij”). Of anders gezegd: ik ben niet waardig mij aan U te binden, laat mij maar visser blijven. En dan de bemoedigende woorden van Jezus: “Wees maar niet bang, voortaan zul je mensen vangen.”

Dat alles heeft diepe indruk gemaakt op Petrus en zijn gezellen Jakobus en Johannes. Ongetwijfeld hebben ze daar met elkaar over gepraat. Ze nemen een radicaal besluit. We volgen Hem en laten daarvoor alles achter. We beginnen een nieuw leven. We gooien alles over een andere boeg en zien wel. Wij geloven in die Jezus, in die bijzondere man. “En zij lieten hun alles achter en volgden Hem”, besluit Lukas.

Die ontmoeting heeft het verdere leven van Petrus bepaald. En als hij later Paulus in Damascus ontmoet vertelt hij daarover. Paulus schrijft dat duidelijk in zijn brief aan de gelovigen in Korinte. Met de woorden: “Wat mij is overgeleverd, heb ik ook weer doorgegeven.”

“Jezus is gestorven en begraven, en op de derde dag verrezen.” Steeds is die boodschap doorgegeven en vandaag weer aan ons. Zo dadelijk vieren wij weer ‘dood en verrijzenis’.

Ik heb bewondering voor mensen als Petrus en Paulus, die in hun leven zo’n radicaal besluit genomen hebben. Al moeten we het ook niet idealiseren. Op het kritieke moment laat, rond Jezus’ veroordeling, laat Petrus Hem vallen.

Wees niet bang om te veranderen, om een nieuwe koers in te slaan, om het over een andere boeg te gooien. Een besluit nemen, niet geheel wetend wat dat allemaal zal inhouden.

Ik weet nog hoe ik in de zesde klas van het gymnasium aarzelde, naar welke orde of congregatie ik zou gaan. Na lang wikken en wegen – en gebed – koos ik voor de salesianen van Don Bosco. En dan soms die twijfel. Heb ik wel de goede keus gedaan? Had ik niet anders moeten doen? Maar in vertrouwen op die Man, die Jezus, met zijn woorden “wees niet bang” is die twijfel overwonnen. En ik kreeg meer dan ik ooit kon vermoeden. Ik hoop dat u dat ook mag ervaren, Als mensen van de Boskapel, die beslissende besluiten hebben moeten nemen…

Bert van Balkom sdb
Wijchen-Alverna

Bronnen:
Het evangelie van Lucas: Dr. S. van Berkelbach
Werkboek weekendliturgie: Heeswijk-Dinther
Heel de wereld: Kees Pannekoek

Dit bericht is geplaatst in Overwegingen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie