Woorden van eeuwig leven: kiezen en geloven

Lezingen: Jozua 24, 1-2 + 14-18 en Johannes 6, 60-69

Het thema van deze viering is: geloven en kiezen voor woorden van eeuwig leven.
Zometeen in de eerste lezing zullen we horen hoe Jozua de stammen van Israel bij elkaar roept om het vertrouwen in de Eeuwige te bevestigen óf om een andere weg te gaan. Aan hen de keuze. In het evangelie van vandaag staan de leerlingen van Jezus ook voor een keuze: Hem volgen of zich terug trekken. Zo zullen we zien dat geloven geen vast gegeven is, maar vraagt om een voortdurende bevestiging in nieuwe tijden en situaties. Ik wens ons een goede viering toe.

Overweging

Jozua is oud geworden en van dagen verzadigd. Hij moet afscheid gaan nemen van zijn volk en roept daarom alle stammen nog eenmaal bij elkaar. Tijdens deze bijeenkomst herinnert hij ze aan de geschiedenis in Egypte, aan Mozes en aan de tijd in de woestijn maar ook aan de verovering van het land waarin ze nu wonen, het land Kanaän. Het wonen in dit land is voor Jozua de vervulling van de belofte van de eeuwige die dit land al aan hun voorvaders had beloofd.

Daarom wil Jozua nu het volk op het hart binden om trouw te blijven aan de Eeuwige en vraagt hij ze te kiezen. Kiezen ze voor de goden van het oude land, de goden aan wie ze moesten offeren met veel uiterlijk vertoon, of kiezen ze voor de ene God van het beloofde land, de God die bevrijding, toekomst en hoop betekent. Een leven dat bevrijding betekent voor mensen.

Gaat het daar in feite niet nog steeds om? Het verhaal van elke dag waarop mensen de bevrijding door God beamen door hun levenswijze. Op deze manier zijn zij ook bevrijdend voor andere mensen.

Het volk kiest voor die ene God want zij hebben aan den lijve de bevrijding meegemaakt. Maar eenmaal beaamd en gekozen is het dan voor altijd klaar? De schrift laat zien dat kiezen net als geloven een werkwoord is. Steeds weer wijkt het volk af van het ideaal van de tien geboden, steeds weer is er een opnieuw kiezen, een opnieuw vertrouwd raken met Gods bedoeling steeds weer verdwalen en terugkeren. Het gaat in feite om een voortdurende keuze. Jozua gaat zijn volksgenoten voor als hij zegt: ik en mijn familie, wij dienen de Eeuwige.

Ook Jezus is zo iemand die steeds opnieuw kiest voor de Eeuwige, de God van Israël. En voor de bevrijding van mensen stelt hij zelfs zijn eigen leven present!

Vandaag is er in de evangelielezing sprake van “harde woorden”. Dit zijn harde woorden, wie kan daar nog naar luisteren? Dat was de eerste reactie van de leerlingen op de woorden van Jezus.

Leerlingen die zoiets tegen hun leraar zeggen, een leraar die ze tot dan toe gevolgd hadden en waarvan ze onder de indruk waren, die ze geloofden. Dat ze onder de indruk waren is ook wel te begrijpen. Denkt u maar eens terug aan het verhaal van de wonderbaarlijke broodvermenigvuldiging. Jezus geeft hier aan 5000 mensen brood zomaar uit vijf broden en twee vissen. Iemand die zulke wonderen kon verrichten dat zou wel een profeet zijn!

Maar wat hij nu in de synagoge van Kafarnaum over dat brood zei dat konden ze niet geloven. Hiervan zeiden ze: Dit zijn harde woorden, wie kan daar nog naar luisteren? En veel van hen haakten dan ook af. Maar wat heeft Jezus dan gezegd dat de leerlingen dat niet konden geloven?

Hij had over dat brood gezegd: Het gaat niet om voedsel “dat vergaat”, maar om “voedsel dat blijft om eeuwig te leven”. “Het brood dat ik zal geven is mijn vlees, ten bate van het leven van de wereld.” Jezus noemt zichzelf het hemels brood. Hiermee geeft Hij aan de broodvermenigvuldiging de diepere betekenis van dit wonder maar het is wel te begrijpen dat de leerlingen met deze woorden moeite hadden. Het is ook een hele vreemde uitspraak.

En wat betekent die uitspraak voor ons? Het is nodig dat we de betekenis van brood eens nader bekijken. Brood, een alledaags produkt maar je hebt het wel nodig om in leven te kunnen blijven en in feite kun je geen dag zonder. Als Jezus zegt: Ik ben het echte brood, dan zegt hij eigenlijk: dat waar je echt geen dag zonder kunt, dat ben ik. Broodnodig dus! Hij is het voor je! Zoals je elke dag je brood moet eten om de dag door te komen zo heb je elke dag Jezus nodig. Op die manier mag je dus ook geloven dat hij elke dag in je leven wil zijn. Maar kunnen wij dat geloven? Kunnen we geloven dat Hij een levend teken van de Eeuwige is? Voelen wij aan wat Hij bedoelde?

Durf ik het aan om van mijn bestaan iets te blijven geven aan het leven? Durf ik te delen met wie kwetsbaar is, met diegene die niets heeft, met diegene die niet aan bod komt? Durf ik mijn menselijkheid te delen met wie in de kou staan? Kortom: Neem ik de uitdaging aan om levend brood te durven zijn? ,of zijn het voor mij ook “harde woorden” waar ik niet naar kan luisteren, en waar ik niet voor kan kiezen?

Een mens leeft niet van brood alleen.

Jetske Miedema

Dit bericht is geplaatst in Overwegingen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie