Thema veertigdagentijd 2008: Poort naar nieuw leven

Veertig dagen lang op weg naar Pasen laten wij ons dit jaar inspireren door het thema Poort naar nieuw leven. Een poort suggereert reizigers een doorgang naar een nieuw traject met een veelal onbekend perspectief, en sluit het stuk af dat achter ons ligt. Hoe langer de reis is, hoe meer poorten de route markeren. In bijbelse termen zijn wij allen op weg naar het land van belofte, naar het nieuwe Jeruzalem, de stad van vrede, de stad van je dromen en verlangens.

In psalm 118, een danklied voor de Heer, wordt dat heel dichterlijk verwoord:

“Open voor mij de poorten van de gerechtigheid, ik wil binnengaan om de Heer te loven. Dit is de poort die leidt naar de Heer, hier gaan de rechtvaardigen binnen.” (Psalm 118,19-20)

Vanouds is een poort ook een plaats om de reis even te onderbreken. Hoeveel hotels en restaurants en andere pleisterplaatsen hebben in hun naam niet tot op de dag van vandaag een verwijzing naar een poort? Bij zo’n poort treffen reizigers elkaar, het is een plek waar mensen elkaar kunnen aanhoren en moed inspreken.

In de bergrede noemt Jezus ook een poort; hij zegt daar: “Ga door de nauwe poort naar binnen, want de brede weg die velen volgen en de ruime poort waar velen door naar binnen gaan, leiden naar de ondergang” (Matth. 7, 13-14).

Als wij kijken naar de weg die Jezus zelf gegaan is, zien wij dat ook hij door nauwe poorten gegaan is: de poort van de beproevingen in de woestijn, de poort van de hof van Olijven, de poort van het paleis van Kajafas, en aan het eind de stadspoort van Jeruzalem die de weg naar Golgotha markeerde. Maar die poort leidde uiteindelijk naar nieuw leven. Een glimp daarvan werd aan het begin van zijn openbare leven even zichtbaar door de poort van de verheerlijking op de berg Tabor, om de moed erin te houden.

Veertig dagen op weg naar Pasen, veertig jaar, een mensenleven lang op weg met aan de horizon, omlijst door de poort, het licht van de nieuwe dag, het licht van het nieuwe leven.

Koen van Rossum

Dit bericht is geplaatst in Teksten. Bookmark de permalink.

Geef een reactie