Martin Luther King: Ik heb een droom

(Vertaald van Martin Luther King Jr., I have a Dream)
Tijdens een Amnestyviering gelezen vanaf ***

Ik ben blij dat ik vandaag samen met u mee kan doen aan een demonstratie die de geschiedenis in zal gaan als de grootste demonstratie voor vrijheid ooit in ons land.

Martin Luther King - I have a dreamEen eeuw geleden tekende Abraham Lincoln, in wiens symbolische schaduw wij heden staan, de Proclamation of Emancipation. Deze belangrijke wet was als een vuurtoren van hoop voor miljoenen negerslaven die geschroeid waren door de vlammen van een vernietigend onrecht. Hij kwam als een ochtend van vreugde een einde maken aan de lange nacht van hun gevangenschap.

Maar honderd jaar later is de neger nog steeds niet vrij. Honderd jaar later wordt het leven van de neger nog altijd op treurige wijze beperkt door de boeien van rassenscheiding en de ketenen van discriminatie. Honderd jaar later leeft de neger op een eenzaam eiland van armoede in een grote oceaan van materiële welvaart. Honderd jaar later verkommert de neger nog altijd in de uithoeken van de Amerikaanse maatschappij, als een balling in zijn eigen land. Daarom zijn we vandaag hier samengekomen, om een beschamende toestand voor het voetlicht te brengen.

In zekere zin zijn wij naar onze nationale hoofdstad gekomen om een cheque te innen. Toen de ontwerpers van onze republiek de indrukwekkende woorden van de Grondwet en de Onafhankelijkheidsverklaring schreven, ondertekenden ze een promesse waarvan elke Amerikaan erfgenaam zou worden. Deze hield de belofte in dat alle mensen, zwart zowel als blank, het “onvervreemdbare recht” zouden hebben op “leven, vrijheid en het nastreven van geluk”. Het is nu duidelijk dat Amerika bij deze promesse in gebreke blijft voor zover het om haar gekleurde burgers gaat. In plaats van deze heilige verplichting na te komen, heeft Amerika de negerbevolking een ongedekte cheque gegeven; een cheque die terugkomt met de aantekening “onvoldoende fondsen”.

Maar we weigeren te geloven dat de bank van gerechtigheid failliet is. We weigeren te geloven dat er onvoldoende kapitaal is in de grote kluizen van mogelijkheden waarover dit land beschikt. Dus zijn we gekomen om deze cheque te innen, een cheque die aan toonder de weelde van de vrijheid geeft en de veiligheid van gerechtigheid.

Wij zijn ook naar deze gewijde plek gekomen om Amerika te herinneren aan de grote urgentie van het heden. Dit is niet de tijd om ons te permitteren af te koelen of om het kalmeringsmiddel van de geleidelijkheid te slikken. Nu is het moment om de belofte van democratie waar te maken. Nu is het moment om uit de dorre en donkere vallei van rassenscheiding op te trekken naar het zonovergoten pad van raciale gerechtigheid. Nu is het moment om ons land uit het drijfzand van raciale ongerechtigheid op de vaste rots van broederschap te trekken. Nu is het moment om gerechtigheid waar te maken voor alle kinderen van God.

Het zou fataal zijn als onze natie de urgentie van dit moment zou onderschatten. Deze broeiende zomer van de legitieme onvrede van de neger zal niet voorbijgaan tot er een verfrissend najaar aanbreekt van vrijheid en gelijkheid. Negentiendrieënzestig is niet het einde, maar een nieuw begin. Diegenen die hopen dat de neger stoom moest afblazen en nu tevreden zal zijn, zal nog ruw ontwaken als de natie de draad gewoon weer oppakt. Het zal rustig noch stil zijn in Amerika tot de neger zijn burgerrechten heeft gekregen. De wervelwinden van de opstand zullen de grondvesten van ons land laten schudden, tot de stralende dag van gerechtigheid aanbreekt.

Maar ik moet één ding zeggen tegen mijn lotgenoten, die staan op de drempel die naar het paleis van gerechtigheid leidt. Als we onze rechtmatige plaats opeisen, moeten we ons daarbij niet zelf schuldig maken aan onrechtmatigheden. Laten we niet proberen onze dorst voor vrijheid te lessen door te drinken uit de beker van bitterheid en haat. We moeten onze strijd steeds vol waardigheid en zelfbeheersing voeren. We moeten ons creatieve protest niet laten ontaarden in fysiek geweld. We moeten steeds weer reiken naar het beste in onszelf en zielskracht tegenover fysieke kracht stellen.

De prachtige nieuwe strijdlust die de negergemeenschap bezielt mag ons niet verleiden alle blanken te wantrouwen, want velen van onze blanke broeders zijn, zoals blijkt uit hun aanwezigheid hier vandaag, tot het besef gekomen dat hun lot verbonden is met dat van ons. En zij zijn tot het beseffen gekomen dat hun vrijheid onlosmakelijk verbonden is met onze vrijheid.

We kunnen niet alleen optrekken.

En laten we, terwijl we optrekken, elkaar plechtig beloven dat we altijd door zullen gaan.

We kunnen niet omkeren.

Er zijn mensen die de strijders voor burgerrechten vragen: “Wanneer zijn jullie tevreden?” We kunnen niet tevreden zijn zolang de neger het slachtoffer is van afschuwelijke wreedheden van de politie. We kunnen niet tevreden zijn zolang onze lichamen, moe en zwaar van het reizen, geen onderkomen kunnen vinden in de motels langs de snelwegen en de hotels in de steden. We kunnen niet tevreden zijn zolang de neger alleen maar van een kleiner naar een groter getto kan. We kunnen niet tevreden zijn zo lang de identiteit en waardigheid van onze kinderen ontkend worden door een bord met de tekst: “Alleen voor blanken.” We kunnen niet tevreden zijn zolang een neger in Mississippi niet kan stemmen en een neger in New York denkt dat hij niets heeft om voor te stemmen. Nee, nee, we zijn niet tevreden en we zullen niet tevreden zijn tot “het recht stroomt als water en gerechtigheid als een machtige stroom”. (Amos 5,24)

Ik weet dat sommigen van u hier gekomen zijn uit grote moeilijkheden en beproevingen. Sommigen van u komen direct uit een benauwde gevangeniscel. Sommigen van u komen uit gebieden waar uw zoektocht — zoektocht naar vrede — leidde door stormen van vervolging terwijl de wreedheden van de politie u lieten wankelen. U bent de veteranen van creatief lijden. Blijf doorgaan en wees ervan overtuigd dat onverdiend lijden verlossing brengt. Ga terug naar Mississippi, ga terug naar Alabama, ga terug naar Zuid-Carolina, ga terug naar Georgia, ga terug naar Louisiana, ga terug naar de krottenwijken en getto’s van onze noordelijke steden, en weet dat deze situatie hoe dan ook kan en zal veranderen.

Vrienden, vandaag zeg ik jullie: laten we ons niet overgeven aan wanhoop.

***

En ondanks de moeilijkheden en frustraties van het heden heb ik nog steeds een droom. Het is een droom die diep wortelt in de Amerikaanse droom.

Ik heb een droom dat op een dag deze natie zal opstaan en gaan leven volgens de ware betekenis van haar credo: “Wij beschouwen deze waarheden als vanzelfsprekend; dat alle mensen gelijk geschapen zijn.”

Ik heb een droom dat op een dag op de rode heuvels van Georgia de zonen van vroegere slaven en de zonen van vroegere slavenhouders naast elkaar kunnen zitten aan de tafel van broederschap.

Ik heb een droom dat op een dag zelfs de staat Mississippi, een staat die broeit van de hitte van ongerechtigheid, broeit van de hitte van de onderdrukking, omgevormd zal worden tot een oase van vrijheid en gerechtigheid.

Ik heb een droom dat mijn vier kleine kinderen op een dag in een land zullen leven waar ze niet zullen worden beoordeeld op hun huidskleur, maar op hun karakter.

Ik heb een droom vandaag!

Ik heb een droom dat op een dag in Alabama, met haar wrede racisten, met een gouverneur die zo graag het federale recht nietig wil verklaren — dat op een dag juist in Alabama zwarte jongetjes en zwarte meisjes hand in hand kunnen lopen met blanke jongetjes en blanke meisjes als broertjes en zusjes.

Ik heb een droom vandaag!

Ik heb een droom dat op een dag elke vallei verhoogd zal worden, en elke heuvel en berg geslecht zal worden, het ruige land vlak gemaakt zal worden en de rotsige plaatsen recht; “en de luister van de Heer zal zich openbaren en al wat leeft zal het samen zien.” (Jes 40,4-5)

Dit is onze hoop en dit is het geloof waarmee ik naar het Zuiden terugkeer.

Met dit geloof kunnen we uit de berg van wanhoop een steen van hoop houwen. Met dit geloof kunnen we de schrille wanklanken van onze natie omvormen tot een prachtige symfonie van broederschap. Met dit geloof kunnen we samen werken, samen bidden, samen strijden, samen naar de gevangenis gaan, samen opkomen voor vrijheid, en weten dat we op een dag vrij zullen zijn.

En dat zal de dag zijn — dat zal de dag zijn dat alle kinderen van God een nieuwe zin geven aan het oude lied:

Mijn land, het is van u, heerlijk land van vrijheid, van u dat ik zing.
Land waar mijn vaderen stierven, land, trots van de Pelgrims,
Laat van elke berghelling vrijheid klinken! (tekst en toelichting; Engels)

En als Amerika een grote natie wil zijn, dan moet dit waar worden.

Laat dus vrijheid klinken vanaf de indrukwekkende heuveltoppen van New Hampshire.
Laat vrijheid klinken vanaf de machtige bergen van New York.
Laat vrijheid klinken vanaf de hoogten van de Alleghenies in Pennsylvania.
Laat vrijheid klinken vanaf de besneeuwde toppen van de Rocky Mountains in Colorado.
Laat vrijheid klinken vanaf de golvende heuvels van Californië.

Maar dat niet alleen:

Laat vrijheid klinken vanaf Stone Mountain in Georgia.
Laat vrijheid klinken vanaf Lookout Mountain in Tennessee.
Laat vrijheid klinken vanaf elke heuvel en molshoop in Mississippi.
Laat van elke berghelling vrijheid klinken.

En als dit gebeurt, wanneer we vrijheid laten klinken, wanneer we haar laten klinken uit elk dorp en elk gehucht uit elke staat en elke stad, zullen we de dag verhaasten waarop alle kinderen van God, zwarten en blanken, joden en niet-joden, protestanten en katholieken, de handen ineenslaan en de woorden zingen van de oude negro-spiritual:

Eindelijk vrij! Eindelijk vrij!
Dank zij God, wij zijn eindelijk vrij! (oorspronkelijke tekst)

Vertaling © K. Peijnenborg, 2007

Dit bericht is geplaatst in Teksten. Bookmark de permalink.

Één reactie op Martin Luther King: Ik heb een droom

  1. Leen Fröberg schreef:

    Een tekst die indruk blijft maken. Woorden die ingrijpen. Had hij mogen weten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *