Make some noise against discrimination

Lezingen: 1 Kor 1,10-13a (Verdeeldheid in de gemeente) en Lc 19,1-10 (Zacheüs)
Tekst: een gedeelte uit Ik heb een droom, van Martin Luther King
Tijdens de viering werd Imagine van John Lennon uitgevoerd door Rikie Willems. Amnesty International heeft van Yoko Ono het gebruiksrecht op dit lied gekregen.

Welkom

Iedereen die hier vanochtend gekomen is met een eigen reden, en om deze viering samen te beleven: wees welkom in onze Boskapel.

Op de eerste zondag in de nationale vredesweek, zal de Amnestygroep, traditiegetrouw, voorgaan in deze viering. Het is een agapèviering, een vriendenmaaltijd, met het accent op solidariteit; vandaag solidariteit met degenen die gediscrimineerd worden.

Als thema hebben we gekozen voor de roep: “Make some noise” Ofwel: laat je horen en laat zien dat je iets tegen discriminatie wilt doen. Deze roep hoort bij de landelijke actie tegen discriminatie, die december vorig jaar gestart is.

Actueel is de gunstige ontwikkeling rondom het conflict in Darfur, sinds 2003. Oorzaak was de jarenlange verwaarlozing en discriminatie van etnische, Afrikaanse stammen door de hoofdzakelijk Arabische regering. Door de inspanningen van de internationale gemeenschap en mede door de druk die Amnesty heeft opgevoerd op de regering in Kartoum, is er recentelijk door Sudan een akkoord geaccepteerd, dat er een vredesmacht komt in Darfur.

De beide lezingen van vandaag passen bij de doelstellingen van Amnesty. In de eerste lezing, pleit Paulus voor éénheid, in plaats van tegenover elkaar te staan. In de tweede lezing geeft Jezus het voorbeeld, door mensen, die slecht zijn in de ogen van anderen, niet te discrimineren maar juist toenadering tot hen te zoeken.

We wensen iedereen een goede viering.

Lien Vastbinder

Overweging

“Make some noise.” Onder deze slogan voert Amnesty dit hele jaar actie. Wij hebben de vrijheid om actie te voeren. Toen we het niet eens waren met de Europese grondwet, kwam er een luidruchtig “nee”. Als een groep mensen het niet eens is met bijvoorbeeld de loonontwikkeling of het huurbeleid, laat men zich horen op de Dam of het Malieveld. Men voelt een ongelijkwaardigheid in de samenleving, men voelt zich gediscrimineerd.

Discriminatie is van alle tijden en alle mensen. Het is een illusie om te denken dat we dat ooit kunnen uitroeien met z’n allen.We betrappen ons er allemaal wel eens op dat we bevooroordeeld denken over iemand die we zien lopen, horen praten of zelfs maar alleen uit verhalen van anderen kennen. Ik ook, niets menselijks is mij vreemd. Aldus Howard Komproe, stand-up comedian en stemacteur. Toch waag ik een poging dit onderwerp hier bespreekbaar te maken.

Wat is discriminatie? De dikke van Dale omschrijft het aldus:

Zich opzettelijk beledigend uitlaten in het openbaar, mondeling of bij geschrift of afbeelding over een groep mensen wegens hun sekse, ras, godsdienst of levensovertuiging.

Vrijheid van meningsuiting is daarentegen ook een verworven recht. Sommige uitspraken liggen dan ook op het scherpst van de snede. Antoine Bodar schrijft: “mijn grens is rekening houden met de ander en diens incasseringsvermogen.” Is dit toch beperking van meningsuiting???

Nahed Salim (Egyptisch-Nederlandse schrijfster en tolk) schrijft:

Het draait om een innerlijke beleving. Het vinden van een balans tussen eigenbelang en rekening houden met een ander.Ik geloof in een religie die zich bezighoudt met de ontwikkeling van het eigen geweten. Een religie waarbij alles vastligt, in de vorm zoals 2000 jaar geleden, is wel schadelijk voor de mensenrechten.

Bij Nahed ontdek ik een proces, een voortdurend zoeken: wat kan ik nu wel zeggen en wat is verstandig dat ik nu nog even voor mij houdt.

Er zijn regels. Is de mens er voor de regel of is de regel er voor de mens? Ik denk dit laatste en daarom moet er vanaf geweken kunnen worden als de rechten van de mens in het gedrang komen. We ervaren regelmatig het conflict tussen het geloof superieur stellen en de menselijke maat in de samenleving.

De Universele Verklaring heeft zich niet gewaagd geluk, gezondheid en liefde te waarborgen. Misschien kunnen we deze ook niet vastleggen, maar zouden deze op andere wijze tot stand moeten komen.Geloven zou zo’n fundament kunnen zijn.

Geloven is gebaseerd op vertrouwen, de ander onvoorwaardelijk accepteren, de ander leren kennen door in gesprek te gaan, verschillen ontdekken. Zonder geloof en vertrouwen is een samenleving onmogelijk.

Waarom zijn Nederlanders zo reislustig om naar een ver land te trekken? Om de ander en hun leefwijze te leren kennen. Ook in Israël kunnen wij ontdekken dat daar een man geleefd heeft, 2000 jaar geleden. Zijn leven is opgetekend en de hele wereld overgegaan. Deze man, Jezus Christus, is nog steeds up to date.

Hij heeft voorgeleefd hoe je met de wet en de regelgeving om moet gaan. De Wet was voor Hem heilig., maar deze moest wel ingepast kunnen worden in de menselijke maat. De Farizeeën , de bewakers van de wet, wisten goed wie zich niet en wie zich wel conformeerde aan de wet. En de niet-conformisten, tollenaars en zondaars, telden niet mee in de samenleving. Zij werden gediscrimineerd. En juist voor deze mensen kwam Christus op. Hij liet zich heel nadrukkelijk horen. Hij wist de juiste woorden te gebruiken op het juiste moment.

“Zacheüs kom naar beneden, ik wil in jouw huis verblijven.” Want Zacheüs was in een boom geklommen, omdat hij door zijn kleine gestalte anders Jezus niet kon zien. Zacheüs werd geraakt. Eindelijk zag iemand hem staan.En van fraudeur, die de mensen geld aftroggelde bij het innen van de belasting, werd hij een gulle gever voor mensen die hij tekort gedaan had en ook voor de minderbedeelden.Het juiste woord op het juiste moment vinden we op meerder plaatsen in het Evangelie. Teveel om op te noemen. Een wil ik nog vermelden: wie zonder zonde is. Niemand veroordelen!! De Farizeeën konden zijn bloed wel drinken, zij werden iedere keer in het openbaar met hun onmenselijke handelwijze geconfronteerd.

Zou Christus in die stille momenten dat Hij zich terug trok nooit eens gedroomd hebben van Het Rijk Gods, dat niet op een materiële plaats in de ruimte te vinden is. Dat Joden en Samaritanen en Palestijnen, zondaars en tollenaars en Farizeeën met elkaar in vrede en vrijheid gezamenlijk het Pesach vieren.

Er was nog iemand die een droom had 30 jaar geleden, Martin Luther King. Hij droomde dat de boeien van de rassenscheiding en de ketenen van discriminatie gebroken zouden worden.Dat zwarte jongetjes en zwarte meisjes hand in hand zouden lopen met blanke jongetjes en blanke meisjes als broertjes en zusjes.

Enkele jaren later was er een Beatle-zanger die droomde, John Lennon. Hij droomde van een wereld waar geen hemel is, geen godsdienst, geen culturen, geen dood, geen schaamte, geen hebzucht, geen honger. Dat de wereld één wordt , alles delend met elkaar. Een grote gemeenschap!

Durven wij ook nog te dromen over die nieuwe aarde waar wij iedereen onvoorwaardelijk accepteren?

Netty Kamerbeek

Dit bericht is geplaatst in Overwegingen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *