Advent: van donker en licht

In de weken vóór Kerstmis zien wij van dag tot dag het licht wijken voor het donker van de wintertijd. Er zijn dan van die dagen dat het daglicht nauwelijks kans krijgt en niet meer dan een schakel is tussen het duister van de nachten. In geen van de seizoenen worden wij ons er zó van bewust dat wij met licht en donker moeten zien te leven, een koppel dat ons vergezelt op onze levensweg.

De donkere kant van ons bestaan hoeft niet altijd negatief geduid te worden. Schuilen in het donker, onopvallend in de schaduw blijven, niet voor het voetlicht willen komen: we kiezen er soms voor. Dat soort duisternis is overkoombaar. “Het donker is mij licht genoeg”, schreef de 16e-eeuwse mysticus Johannes van het Kruis. Hij laat het mysterie van licht en donker in het leven toe.

Er kan ook een tijd in ons bestaan komen dat de duisternis ons overvalt. Een gevoel van hulpeloosheid en verlatenheid, een sombere stemming waar we niet van los komen, tegenslag op tegenslag, het onvermogen om te zien achter welke wolk het licht schuilt. Letterlijk is dan van toepassing dat we het niet meer zien zitten. Niemand ontkomt aan zo’n donkere periode; het is onze werkelijkheid, het is een gegeven dat wij niet in dank afnemen.

En toch doemt in elke duisternis, hoe diep die ook is, vroeg of laat een lichtpuntje op, een hoopvol teken dat het donker zal wijken. Wie kortere of langere tijd in de duisternis heeft rondgedwaald, wie in het donker heeft moeten tasten naar houvast en begrip en zich laat leiden door dat sprankje licht dat in de duisternis opgesloten zit, komt er sterker uit te voorschijn.

De adventstijd is de aanloop tot het feest van licht, zoals Jesaja profeteerde: “Het volk dat in duisternis ronddoolt ziet een schitterend licht, zij die in het donker wonen worden door een helder licht beschenen” (Jesaja 9,1).

Advent: een tijd van licht en donker, een tijd van vermoeden en hopen dat het licht het zal winnen van het donker. Even goed als licht en donker een koppel vormen, gaan ook hopen en geloven hand in hand. Na de donkere dagen voor Kerstmis vieren wij de geboorte van een kind, een kind van Licht, teken van hoop.

Koen van Rossem

Dit bericht is geplaatst in Nieuws, Teksten. Bookmark de permalink.

Geef een reactie