Jij bent een licht

Lezing: Matteus 5, 14-16

Hebt u deze week een beetje waardering ontvangen voor wat u deed? Ik hoop het , want vaak ligt de nadruk op wat niet goed is, op de tekorten. Mensen hebben bevestiging nodig. Waardering ontvangen doet een mens goed. Er komt een stroom warmte naar je toe. Bemoedigend zijn vandaag ook de woorden van het Evangelie.

‘Mens je bent het zout der aarde. Samen met anderen kun je smaakmaker van de wereld zijn, ervoor zorgen dat het leven goed en hartelijk is.’

‘Mens je bent een licht. Samen met anderen kun je het donker verjagen’.

Er staat dus niet dat we zout en licht moeten zijn; nee: we zijn het… we hebben het… we kunnen het! Wat een bevestiging! Over ‘licht-zijn’ wil ik het vandaag vooral hebben.

Overweging

Onlangs overleed de christelijke psychiater Anna Terruwe. Zij is bekend geworden om haar bevestigingsleer. Mensen hebben bevestiging nodig. Het is belangrijk dat we ons geaccepteerd en gewaardeerd weten. In haar praktijk als psychiater kwam ze veel mensen tegen die leden aan een gebrek van bevestiging. Ze hadden in hun kindertijd niet het besef meegekregen dat ze van waarde waren. Dat bleef hen achtervolgen in hun leven als volwassene. Het tegenovergestelde van gebrek aan bevestiging is onvoorwaardelijke liefde. Je wordt geaccepteerd en van waarde geacht, zonder dat daar voorwaarden aan verbonden worden. Je hoeft niet op een of ander terrein een prestatie te leveren, om jezelf geliefd te mogen weten. Onvoorwaardelijke liefde accepteert en omhelst de persoon zoals hij of zij is.

Hieraan moest ik denken bij de woorden die Jezus vandaag uitspreekt: jullie zijn het licht!

Hoe vaak bezingen wij Christus niet als licht, en zijn woord is een lamp voor onze voeten. Maar nu wordt die verheven titel aan ons toegekend, door Jezus Christus zelf: licht, dat zijn jullie! Mens ben je, uniek en kostbaar, stuk voor stuk. Je mag er zijn om wie je bent, juist jij !

Schitterend van lijf, schitterend van ziel!

In een van haar boeken haalt Terruwe het voorbeeld aan van Zacheüs, de tollenaar, klein van stuk en alom gehaat. Hij maakte geen deel uit van de gemeenschap. Daarom moest hij in een boom klimmen toen Jezus voorbij zou komen. Hij had zijn geluk in zelfbevestiging gezocht, in rijkdom en het uitbuiten van de zwakken. Maar de enige woorden die Jezus zegt als hij Zacheüs ziet, zijn: ‘Zacheüs, kom vlug naar beneden, want vandaag wil ik in jouw huis verblijven’.

Dit zijn wellicht de eerste woorden van bevestiging die Zacheüs in zijn leven ontving. En zij missen hun doel niet. Want dan zegt hij : ‘Zie, de helft van mijn bezit geef ik aan de armen’. Die ene zin van Jezus brengt licht in zijn leven, en dat licht gaat uitstralen. Bevestiging gaat dieper dan waardering voor wat iemand doet, het is de volledige aanvaarding voor wie iemand is. Calvinisten leggen vaak eerder de nadruk op de zondigheid van de mens. Maar als de goedheid en uniekheid van de mensen over het hoofd wordt gezien, gaat er iets scheefgroeien in hun leven.

Jezus leert ons een God kennen die ons, ondanks onze tekortkomingen, toch begripvol en met warmte tegemoet treedt. Door deze bevestiging mogen we zelfvertrouwen hebben, met opgeheven hoofd leven. We hoeven ons nergens voor te schamen.

Als we zo het licht ontvangen hebben en in Gods liefde blijven, kunnen we ook zelf dat licht en die liefde gaan uitdelen en anderen in hun waarde gaan bevestigen.

De profeet Jesaia vertelt wat het betekent ‘licht in deze wereld te zijn’. Daar hebben we ons trouwens tijdens de afgelopen adventstijd mee bezig gehouden. Het is in het gewone dagelijkse leven er zijn voor elkaar. Elkaar respecteren, je kracht niet zoeken in harde oordelen en grote woorden, maar in aandacht voor de ander, juist ook voor degenen over wie de goegemeente zo snel oordeelt: de anders geaarde – de anders gekleurde – de anders denkende. ‘Als je niemand kleineert, ophoudt met kwaadspreken, je hart opent voor wie tekortkomen, dan straalt je licht als de dageraad’. Jezus zegt: ‘Jij bent een licht’, ja; maar een licht schijnt nooit voor zichzelf. Licht is er om de duisternis te verdrijven, en hier gaat het om de duisternis van de ongerechtigheid. Belangrijk is ook nog om te onderstrepen dat wij samen het licht van de wereld zijn. Dus niet ieder-voor-zich, maar samen als groep. Samen kun je veel beter iets teweegbrengen dan alleen. Denk aan vredesbewegingen zoals Pax Christi, of aan de kleine actiegroep in Israël die voortdurend iets van zich laat horen en blijft pleiten voor wegen tot verzoening met de Palestijnen. Denk aan de kleine communiteit van Taizé die is uitgegroeid tot een belangrijke plek voor vooral jonge mensen op zoek naar bezinning en inspiratie.

Waar mensen hun kleine beetje geloof en vertrouwen bij elkaar leggen, kan geloofskracht groeien. Als belangrijke bezinning zou ik tot slot de vraag willen meegeven waarin wij als Boskapelgemeenschap echt iets betekenen en waar we dat bijzonder ervaren?

En als je hier pas komt: of je je welkom voelt in deze kring, wat vind je de kracht van deze gemeenschap?

Joost Koopmans osa

Dit bericht is geplaatst in Overwegingen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie