God schuilt in een waterramp?

De oliebollen en appelbeignets zijn verschimmeld in de afvalbak verdwenen , vuurwerkresten blokkeren de oprit, een flinke kegel herinnert je aan de dodelijke combinatie van champagne en kir, de nieuwe kalender van de chinees mag worden opgehangen. Een nieuw jaar is aangebroken, een einde afgesloten en een nieuw begin ingeluid.

Deze gelegenheid wordt door veel mensen aangegrepen om terug te denken aan de minder goede besluiten en de momenten dat je verkeerd handelde. Met die kennis nemen we ons voor het nu goed te doen en bepaalde zaken te verbeteren, we nemen een frisse duik het jaar tweeduizendvijf in. En tot symbool van de jaarwisseling en een nieuw begin staat al jaren het natuurelement water, door vele wijsgeren gezien als één der basisstoffen waarop alles is gebouwd. Natuurlijk associëren we ook een vloeistof als champagne met nieuwjaar, maar misschien is deze prikkelende drank meer een gewoonte bij het feest.

Je fouten overdenken en ervan “gereinigd” worden gaat hand in hand met jezelf voor te nemen nu die dingen goed te gaan doen. Tot op de dag vandaag staat water symbool voor het wegspoelen van de zonden en fris opnieuw te beginnen. Duizenden mensen rennen bij het Scheveningse strand het koude zeewater in, op nieuwjaarsdag zijn plassen en poelen door opvallend veel mensen bezocht voor de tijd van het jaar en een kroeg in Nijmegen heeft zelfs al jarenlang de traditie een ijskoud bad voor bezoekers klaar te zetten op de eerste dag van het nieuwe jaar. Water staat al eeuwenlang voor een oud einde en een nieuw begin. Mensen gaan al jarenlang kopje onder in de Nijl en Ganges, Johannes doopte honderden mensen waaronder Jezus.

In Azie zal water niet meer als zoiets heiligs of goeds worden gezien als eerst. Net als vorig jaar telde Tweede Kerstdag vele slachtoffers, ditmaal door een enorme vloedgolf die niet de zonden van de mensen wegspoelde maar gewoon de mensen zelf verzwolg. Dagenlang horen en zien we in de media Aziaten die huis en haard hebben verloren en zelfs hun gehele familie, wat al helemaal onvoorstelbaar en niet te bevatten is voor ons Hollanders in dit veilige landje, want dat is het relatief gezien zeker wel.

Als ik dan gedoopt wordt om een frisse kans van God te krijgen, als christenen geloven in de vergeving van de zonden en de mogelijkheid van een nieuw begin voor elke aardbewoner, waarom werden duizenden dan weggespoeld? Zijn natuurrampen ook het werk van de almachtige, is Hij niet alleen de aanstichter en heerser van het goede, maar ook van het kwade? In die machtige Tsunami, schuilt daarin dezelfde God in wiens aangezicht ik ben gedoopt? Complexe vragen die elke christen, moslim of atheïst zich wel eens zullen stellen en ik ben benieuwd wat u daarvan denkt.

Na enig zoeken via de elektronische snelweg kwam ik ook een mooi bericht uit het oosten tegen. Een tienjarig meisje had op school geleerd wat een tsunami is en na het voelen van de beving en het terugtrekken van de zeegrens waarschuwde ze de badgasten op het strand en in een hotel. Waarschijnlijk zijn tientallen door deze waarschuwing gered.

Wat mij betreft schuilt God niet in dit meisje die uit gezond verstand handelde, maar hoop gaf dit kleine berichtje mij wel. En hoop heeft ook een heilige klank voor me, de bijbel raakt er niet over uitgepraat en in 2005 zullen we het hard nodig hebben. Schuilt Hij dan misschien in zoiets alledaags als hoop? Waar was God en waar zal Hij zijn in 2005 voor jou?

N.B. Na deze watervloed ging de aarde iets sneller draaien en verschoof zijn as enkele centimeters, aldus de NASA. Hopelijk is onze aarde de goede richting uitgeschoven.

Dit bericht is geplaatst in Discussie. Bookmark de permalink.

Geef een reactie