Geroepen om op te staan

Lezing: Matteus 4, 18-23

Geroepen om op te staan. Geroepen doet denken aan roeping. En terecht. Het thema van deze zondag heeft met roeping te maken. Roeping is allang niet meer een exclusief domein van priesters of religieuzen. In de Boskapel hechten weer aan waarde aan om te zeggen dat iedereen geroepen wordt. Wij allemaal delen in het priesterschap van het volkGods. Over wie gaat vandaag het? Over ons allemaal.

Geroepen om op te staan. Dat klinkt wel heel actief, heel dynamisch en beweeglijk. Geroepen worden om op te staan nodigt ons inderdaad uit om in beweging te komen, niet stil te blijven zitten, niet te blijven liggen, zoals we in de passage uit Augustinus’ Belijdenissen zullen horen. Moet ik er dan nog iets bij gaan doen? Ik heb al zoveel! Moet ik dan op mijn leeftijd nog in actie komen? Ik ben zo jong niet meer! Het is niet zo zeer iets erbij, niet nóg meer, maar anders: in beweging komen om andere dingen te doen, of beter gezegd: omwille van de ander.

Geroepen om op te staan. God roept. Bidden we God en elkaar om vergeving om Gods roepstem te kunnen verstaan.

Overweging

“Anne, Anne, kom je nu?”

“Mmmmm.”

“En, kom je nu eindelijk opstaan?”

“Mmmm. Het ligt nog zo lekker in bed. Laat me nu toch nog even. Nog even niet. Heel even. Straks kom ik wel.”

Voor wie opgroeiende kinderen heeft of heeft gehad zal dit heel herkenbaar zijn. Het warme bed
bevalt zo goed, ik wil nog even niet de koude in. Het bed is zo veilig en vertrouwd, ik wil nog even niet de onbekende dag in die voor me openligt.

Augustinus verhaalt van een soortgelijke ervaring. Het ligt zo lekker, laat me nu toch even. De aardse bezigheden bevallen me best, laat me toch. Nog even. Heel even. Hij treuzelt nog wat en lijkt te zeggen: zoals het nu is, is het best.

Hoe anders gaat het bij Simon Petrus, Andreas, Jakobus en Johannes. Zij staan onmiddellijk op en laten hun aardse bekommernissen in de steek. Geen uitstel: ze komen direct overeind om Jezus’ roepstem te beantwoorden.

Ze worden allemaal geroepen om op te staan. Augustinus, de vier apostelen. De vier laatsten komen direct in actie en laten zich meenemen in de beweging van Jezus. Waarom zij wel? Is het omdat het voor Petrus, Andreas, Jakobus en Johannes misschien veel gemakkelijker was om Gods stem te horen? Jezus kwam immers naar hen toe, sprak hen aan en nodigde hen uit.
Ja, zou iemand kunnen zeggen: inderdaad, als God nu hier voor mij zou staan, dan kwam ik wel in beweging. Maar ik kom God niet tegen. Anderen misschien wel, maar ik niet. Ik zie God niet, ik hoor God niet. Hoe weet ik dan wat ik moet doen? Dat zou Augustinus ook gezegd kunnen hebben, maar toch weer niet helemaal. In zijn binnenste binnen, in zijn onrustig hart, intiemer dan hij zichzelf kon zijn, had Augustinus God ontmoet. Toch wil hij nog even, heel even bij het oude blijven, maar hij weet wel beter: ik ben geroepen om op te staan.

Wij voelen ons – ook nu weer – verwant met Augustinus. We weten dat God ons roept om op te staan, maar het oude achterlaten, nog even niet. En bovendien, hoe weet ik nu wat mijn roeping is? Hoe weet ik wat het is: ‘vissers van mensen worden’?

De vorige week werden er op talloos vele plaatsen in ons land acties en inzamelingen gehouden ten bate van de slachtoffers van de tsunami in Azië. Het onbeschrijfelijke leed dat ze zagen op tv of hoorden op de radio zette hen in beweging. In zeer korte tijd stonden velen op en wilden de getroffenen goed doen. Je kunt zeggen dat God te horen was in het leed van zoveel mensen. Mensen komen daadwerkelijk in beweging als ze geraakt worden door de vragende, soms smekende blik van anderen. Dat kan voor even, dat kan voor langere tijd. Wie bijvoorbeeld leraren op een school zou vragen: waarom bent u leraar geworden? Wat heeft u ertoe gebracht om de toekomstige generatie te onderwijzen? Wie dat zou vragen, zou wel eens van veel leerkrachten te horen kunnen krijgen dat de vragende blik van kinderen hen uitnodigde. “Ik heb in de ogen van kinderen,” vertelde ooit een leraar mij, “de vraag gelezen: vertel mij, leer mij, wijs mij de weg, en die ogen zie ik nog altijd voor me.” De vragende blik van kinderen kan
mensen in beweging zetten om in beweging te komen om mee te werken aan de vorming van jonge mensen.

Zo zijner vele andere voorbeelden te geven. Mensen worden geraakt door anderen. Voor velen geldt dat ze zich geroepen voelen omdat ze in de blik van anderen – soms bewust, vaak onbewust – God ontmoeten. Of zoals Jezus het uitdrukte: “Wat je voor de kleinen, de hulpelozen hebt gedaan, heb je voor Mij gedaan.” Om die roepstem te horen moet je de tijd nemen. Niet te snel willen lopen, niet te snel willen doorzappen naar een volgend televisiekanaal, niet te snel willen horen, maar: stilstaan, kijken en luisteren. Bij de ander, naar de ander. Al wie nog niet murf is geworden, zich niet heeft laten overmeesteren door de roes waarin de aardse goden hem hebben willen wiegen, zijn verlangen niet aan deze goden heeft afgegeven, die staat op, laat de aardse netten achter en komt in beweging. Hij of zij heeft in de vragende blik God gezien en gehoord, en laat anderen graag delen van wat hij of zij heeft gezien en gehoord.

De een ziet de vragende blik in kinderen die erom vragen wegwijs gemaakt te worden in de grote wereld die voor hen openligt. Een ander in de alleenstaande die zonder woorden vraagt om aandacht, drie huizen verderop. Weer een ander in degene die geen raad meer weet met zichzelf, twee deuren verderop. En nog een ander in een mens die hij kent van gezicht maar nog niet van naam en die verlegen zit om een bemoedigend woord, twee stoelen verderop.

Aandacht en zorg hebben en geven aan kleinen en groten, is gehoor aan Gods stem. Wie zijn verlangen volgt, komt in beweging. Wie eenmaal ervaren heeft hoe goed het doet om gehoor te kunnen geven, zal niet blijven liggen. Hij of zij staat op, om mee te werken aan het rijk Gods. Opdat mensen gezien mogen worden. Opdat God gehoord mag worden. Door alle mensen op aarde. Te beginnen rondom te Boskapel.

Theo van der Zee

Dit bericht is geplaatst in Overwegingen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie