Allerheiligen, Allerzielen; lezing: Matteüs 5, 1-12

Mag ik u allen welkom heten, die vandaag met velen hier gekomen bent, om de namen hoog te houden van hen die ons dierbaar zijn.

Wanneer het herfst is, het blad van de bomen diepe kleuren krijgt en loslaat, de energie zich terugtrekt tot diep in de aarde om zich te beschermen tegen storm en kou, kruidige geuren optrekken, nevels en lange avonden stemmen tot milde melancholie, dan herfst het ook in mij.
Dan gedenken wij zo goed als we kunnen de eindeloze rij van mensen, die bonte stoet van hen die ons zijn voorgegaan: de heiligen van naam die te boek en op de kalender staan; de namen die ons heilig zijn van mensen die leefden midden onder ons, die straalden in eigen kring. (meer…)

Lezing: Lucas 10, 25-37, De barmhartige Samaritaan

Enkele weken terug, om precies te zijn op zaterdag 25 september, nam ik deel aan een reünie van oud-seminaristen van een congregatie, waarbij ikzelf ruim tien jaar een priesteropleiding heb gevolgd. Daar ontmoette ik na vele jaren opnieuw ‚Wim’ die me vertelde, dat hij direct na zijn wijding als missionaris naar de Kongo vertrokken was. (meer…)

Lezing: Lucas 17, 11-19

Welkom in de Boskapel, die haar deuren wijd open zet voor zoekers naar levenszin. Als mensen ziek zijn, vragen ze zich vaak af: Wat is de zin van mijn leven? Ze zijn bereid om de meest vervelende behandelingen te ondergaan om beter te worden, of minstens weer meer kwaliteit van leven te verkrijgen. (meer…)

Lezingen: Psalm 73 en Lucas 15, 1-10

Wat een prachtig lied is dat toch, waarmee we zojuist openden: ‚Licht dat ons aanstoot in de morgen’. Een Oosterhuis-lied vol beelden. Ieder beeld roept op tot meditatie. Het beeld, van het licht, kind in mij, brengt me terug bij de oorsprong van mijn bestaan. Een kind is puur en onbevangen. ‚Licht van de hoge straalt nog niet uit zijn ogen.’ Volwassen geworden ben je vaak ver van je oorsprong verwijderd, hard als het leven is. (meer…)

Op een warme middag in de nazomer zat moeder aarde op een bankje wat te mijmeren in de zon. Het was stil rondom haar, tijd voor rust en nadenken. Moeder aarde had veel om over na te denken, veel om van na te genieten. Want gisteren had zij, na lang aandringen van haar kinderen, weer eens haar verjaardag gevierd. (meer…)

Lezing: Lucas 9, 51-62

Vandaag is het een jaar geleden dat we met dit lijflied van de Boskapel ons 40 jarig jubileum openden: Zomaar een dak, waaronder het Woord leeft voor die horen en samen vieren. Welkom dan, allemaal!

Er is een tijd van terugzien op de wederwaardigheden van de afgelopen decennia. Reünies zijn werkelijk grote feesten. Maar er is ook een gezegde uit het Evangelie: „Niemand die de hand aan de ploeg slaat en omziet naar hetgeen achter hem ligt, is geschikt voor het Koninkrijk van God.” De vrouw van Lot lijkt daarvan het sprekende voorbeeld. Ze ging met haar rug naar de toekomst staan en werd haar eigen monument: een zoutzuil! (meer…)

Sacramenten worden gevierd als we op een punt staan van verandering in ons leven. Het centrale sacrament is de Eucharistie. Daarin vieren we telkens opnieuw het wonder van de verandering. Niet alleen van de betekenis van brood en wijn, maar ook van onszelf. (meer…)